De Griekse tragedie duurt voort en heeft een nieuw dieptepunt bereikt met de zelfmoord van Savas Metoikidis. In de avond van 21 April hing de 45-jarige leraar en linkse activist Savas metoikidis zichzelf op in zijn woonplaats Stauroupoli in noord Griekenland. Savas was een toegewijde activist en heeft een lang manuscript achtergelaten waarin de redenen van zijn zelfmoord werden toegelicht. Het memorandum, de crisis en aanverwante ‘maatregelen’ en hun effect op de Griekse samenleving spelen hier een centrale rol in. Na de zelfmoord van Dimitris Christoulas is dit een zoveelste wanhoopskreet vanuit een samenleving die steeds verder tussen de bankschroef van het kapitaal wordt samengeknepen, een toekomstbeeld dat als een donkere wolk boven de hele EU hangt. In 2008 schreef Metoikidis de volgende tekst over de December opstand na de moord op de 15-jarige Alexandros Grigoropoulos:
Wie is het tuig?
Geweld is 40 jaar werken voor wat kruimels en je afvragen of je ooit nog met pensioen kan.
Geweld zijn de financiële ketenen, de geplunderde verzekeringsfondsen, het piramidespel van de beurzen.
Geweld is gedwongen worden om een hypotheek af te sluiten die je moet afbetalen alsof hij van goud gemaakt is.
Geweld is het ‘recht’ van de baas om je op ieder moment te ontslaan.
Geweld is werkeloosheid, onzekerheid, een maandsalaris van 700 euro met of zonder verzekeringspremies.
Geweld zijn de ‘bedrijfsongelukken’ omdat de bazen bezuinigen ten koste van de veiligheid van de arbeiders.
Geweld is anti-depressiva en vitaminepillen slikken om überhaupt om te kunnen gaan met de uitputtende werktijden.
Geweld is een vrouwelijke immigrant zijn, leven met permanente onzekerheid en in de angst dat je ieder moment het land uitgeschopt kan worden.
Geweld is een arbeider, huisvrouw en moeder tegelijk zijn.
Geweld is aangerand worden op het werk en te horen krijgen dat je maar ‘moet lachen, is dat teveel gevraagd?’
Wat wij hebben meegemaakt noem ik een opstand. En net zoals iedere opstand ziet ze er uit als de voorbereidingen voor een burgeroorlog; ze ruikt naar rook, traangas en bloed. Ze kan niet makkelijk beheerst of gecontroleerd worden. Ze doet het bewustzijn ontwaken, ze onthuld en polariseert de tegenstellingen, ze belooft momenten van kameraderie en solidariteit. Ze zet paden uit richting de sociale emancipatie.
Dames en heren, welkom in de metropolen van de chaos! Installeer zware deuren en alarmsystemen in jullie huizen, zet de TV aan en geniet van het spektakel. De volgende opstand zal nog veel heftiger zijn terwijl de samenleving meer en meer verrot…
Het alternatief is de straten op te gaan, naast jullie kinderen, om terug te slaan, om het leven terug te nemen waar ze jullie van beroven, om te herinneren hoe jullie ooit jong waren en de wereld wilden veranderen.
Savas Metoikidis
Voor meer informatie:
